Μέρος 22 – Κομήτες

Στο ηλιακό σύστημα, εκτός από τους οκτώ πλανήτες, τους νάνους πλανήτες, τους αστεροειδείς και τα μετεωροειδή, υπάρχουν τρισεκατομμύρια
κομήτες. Είναι πολύ εντυπωσιακά αντικείμενα και, πιθανώς, κομήτες είναι τα περισσότερα μικρά σώματα στο ηλιακό σύστημα. Οι
κομήτες είναι σχετικά μικρά σώματα που απέμειναν από τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος. Οι μεγαλύτεροι κομήτες έχουν μέγεθος
δεκάδων χιλιομέτρων.

Οι περισσότεροι κομήτες είναι μικρά σώματα, αν συγκριθούν ως προς το μέγεθος και τη μάζα με τη Σελήνη ή τη Γη. Οι κομήτες έχουν τροχιές μέχρι τα όρια του ηλιακού συστήματος, σχεδόν έως το 1/3 της απόστασης προς τα κοντινά αστέρια. Οι περισσότεροι έχουν ακανόνιστο σχήμα και μορφή. Οι κομήτες ακολουθούν τους νόμους του Κέπλερ, εφόσον δεν εκπέμπουν πολλά αέρια. Είναι κατασκευασμένοι από το αρχέγονο υλικό από το οποίο κατασκευάστηκε το ηλιακό σύστημα. Με την φασματοσκοπία κάνουμε χημική ανάλυση των κομητών από μακριά και γνωρίζουμε σε κάποιο βαθμό τη χημική τους σύνθεση. Οι θερμοκρασίες των κομητών είναι πολύ χαμηλές. Όλοι περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους σε λίγες ώρες. Κάθε κομήτης έχει συμπαγή πυρήνα που μετρά μερικές εκατοντάδες μέτρα έως αρκετά χιλιόμετρα. Οι κομήτες περιέχουν νερό (με τη μορφή πάγου), διοξείδιο του άνθρακα (με τη μορφή πάγου), σκόνη, πέτρες και πολλές οργανικές ενώσεις. Μελέτες κομητών που έγιναν από διαστημικά σκάφη δείχνουν ότι έχουν κρατήρες και βραχώδεις ή και πέτρινες χαλαρές επιφάνειες και πολύ σκοτεινές, σχεδόν εντελώς μαύρες επιφάνειες, επειδή πιθανόν αποτελούν απανθρακωμένες οργανικές ενώσεις, δηλαδή, υδρογονάνθρακες που έχουν χάσει πολλά από τα άτομα υδρογόνου τους και έχουν γίνει μαύροι. Οι κομήτες έχουν πολύ χαμηλή πυκνότητα, επειδή υπάρχουν πολλά κενά στον όγκο τους, αφού τα πτητικά υλικά φεύγουν συνεχώς, ιδίως όταν θερμαίνονται από τον Ήλιο, κάθε φορά που πλησιάζουν σε αυτόν.
Γύρω από τον κομήτη υπάρχει η κόμη, φτιαγμένη από αέρια που προέρχονται από αυτόν, τα οποία ιονίζονται από την υπεριώδη ακτινοβολία του Ηλίου και τη σκόνη που εκτοξεύεται μαζί με τα αέρια. Η κόμη αποτελείται από υλικά που εκπέμπονται από τον κομήτη και έχει διαστάσεις πολλές φορές μεγαλύτερες από τον πυρήνα του. Οι κομήτες χάνουν μέρος της μάζας τους κάθε φορά που περνούν κοντά στον Ήλιο λόγω του υλικού που εκτοξεύουν, καθώς εξαχνώνονται τα πτητικά υλικά, πάγοι και άλλα. Η κόμη είναι ένα πολύ αραιό, ομιχλώδες, σχεδόν σφαιρικό κέλυφος αερίου και σκόνης που περιβάλλει τον πυρήνα. Έχει διαστάσεις αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα έως και, σπανιότερα, εκατομμύρια χιλιόμετρα. Επειδή οι κομήτες χάνουν μέρος της μάζας τους εξαιτίας των υλικών που εκτοξεύονται, μερικές φορές αποσυντίθενται έχοντας χάσει τη συνοχή τους. Καθώς τα πτητικά υλικά φεύγουν, αφήνουν κοιλότητες στον όγκο τους, που τους καθιστούν εύθραυστους.
Οι κομήτες είναι σώματα κατασκευασμένα από χαλαρό υλικό που ενώνεται με πτητικά κατεψυγμένα υλικά, όπως πέτρες και σκόνη, υλικά που είναι ενωμένα με παγωμένο νερό, υδρογονάνθρακες και άλλα, και όταν πλησιάζουν τον Ήλιο θερμαίνονται, τα πτητικά υλικά εξαχνώνονται και εκπέμπουν ρεύματα αερίου και σκόνης που σχηματίζουν δύο ουρές, μία σκόνης και μια αερίου, με τη μορφή ιόντων. Οι τροχιές τους αλλάζουν ελαφρώς με τον χρόνο, καθώς εκπέμπουν αέρια που ενεργούν σαν πύραυλοι και ωθούν τους κομήτες, αλλάζοντας σταδιακά την κατεύθυνση και την τροχιά τους. Αφού περάσουν από το περιήλιο, ορισμένοι κομήτες κόβονται σε κομμάτια, διαλύονται, ειδικά εάν το περιήλιο είναι πολύ κοντά στον Ήλιο. Επειδή θερμαίνονται πάρα πολύ, χάνουν τα πτητικά υλικά που τα συνδέουν και αποσυντίθενται. Ένα κρουστικό κύμα δημιουργείται γύρω από την κόμη, μπροστά από τον κομήτη, καθώς αλληλεπιδρά με τον υπερηχητικό ηλιακό άνεμο.
Οι κομήτες έχουν και δύο τεράστιες ουρές σκόνης και ιόντων, που εκτείνονται σε μεγάλες διαστάσεις έως και αρκετές αστρονομικές μονάδες. Η ιοντική ουρά των κομητών δημιουργείται και παίρνει την μορφή της, καθώς τα ιόντα του ηλιακού ανέμου φορτώνονται στην κόμη. Τα ιόντα που σχηματίζονται από τα υλικά που εκπέμπονται από τον κομήτη κάνουν τον ηλιακό άνεμο βαρύτερο, γιατί μπαίνουν μέσα του καθυστερώντας τον και αναγκάζοντας τα μαγνητικά πεδία του ηλιακού ανέμου να διπλώσουν και να τυλιχθούν γύρω από τον κομήτη. Τα νέα ιόντα φορτώνονται στον ηλιακό άνεμο, επειδή τα ιόντα περιστρέφονται γύρω από τις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου του ηλιακού ανέμου και παγιδεύονται από αυτόν στον οποίο φορτώνονται, τον κάνουν βαρύτερο και τον καθυστερούν. ‘Έτσι παίρνει την μορφή της η ουρά ιόντων, καθώς οι δυναμικές γραμμές του ηλιακού ανέμου διπλώνουν γύρω από τον κομήτη.
Η κατεύθυνση της ουράς ιόντων είναι σε μεγάλο βαθμό ίδια με τις γραμμές του μαγνητικού πεδίου του ηλιακού ανέμου, καθώς τα ιόντα ακολουθούν πάντα γραμμές μαγνητικού πεδίου. Η κατεύθυνση της ουράς ιόντων είναι πάντα προς την κατεύθυνση των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου του ηλιακού ανέμου που συμπίπτει με την ρευματογραμμή του ηλιακού ανέμου, η οποία είναι η γραμμή που δημιουργείται από τα τμήματα του ηλιακού ανέμου που προέρχονται από την ίδια πηγή πάνω στον Ήλιο. Η κατεύθυνση της ουράς σκόνης είναι πάντα ακτινική από τον Ήλιο προς τα έξω, επειδή η πίεση της ηλιακής ακτινοβολίας ωθεί τη σκόνη μακριά ακτινικά.
Οι κομήτες έχουν σχεδόν σφαιρική κατανομή γύρω από τον Ήλιο. Ο πληθυσμός των κομητών βρίσκεται σε μια περιοχή που ονομάζεται σύννεφο Oort, όπου υπάρχουν πιθανώς περισσότεροι από 1.000.000.000.000 κομήτες. Δυνητικά πρόκειται για μελλοντικούς κομήτες, που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις από τον Ήλιο έως και 50.000 αστρονομικές μονάδες, δηλαδή σχεδόν απόσταση ενός έτους φωτός, οι οποίοι από τυχαίες βαρυτικές αλληλεπιδράσεις αλλάζουν πορεία και έρχονται προς το ήλιο και γίνονται κομήτες.
Υπάρχουν αστεροειδείς που έχουν χαρακτηριστικά κομητών, δηλαδή εκτοξεύουν ασθενικά ρεύματα αερίων, σαν ουρές.

ΚΟΜΗΤΕΣ

1
ΚΟΜΗΤΕΣ
55'

ΚΟΜΗΤΕΣ

2
ΚΟΜΗΤΕΣ Ερωτήσεις
1 ερώτηση